Dynamika spiralna

Dynamika Spiralna to jedna z metod, na której opiera się nasza praca międzykulturowa. Ludzie myślą na różne sposoby i to niekoniecznie ze względu na ich różnorodne pochodzenie kulturowe. Czy nie zdarzyło nam się spotkać ludzi myślących bardzo podobnie, jednakże należących do zupełnie odmiennej kultury? Czy nie mamy przyjaciół na całym świecie, z którymi się doskonale rozumiemy i „nadajemy na tej samej fali”, mimo różnic językowych, historycznego i kulturowego tła oraz geograficznego dystansu? Te pytania zmusiły nas kulturoznawców do poszukiwań wykraczających poza tern badań międzykulturowych i rozszerzenia naszego trenerskiego warsztatu, aby jak najlepiej służyć naszym klientom.


KRÓTKIE WPROWADZENIE 

Dynamika spiralna jest pewnym sposobem myślenia o wspomnianych złożonościach ludzkiej natury, który wnosi nieco porządku i przewidywalności do ukazującego się nam chaosu związków międzyludzkich. Dostarcza ona ram dla badania ewolucji obrazów świata, a także gruntu pod analizę sytuacji oraz pod planowanie najodpowiedniejszych działao. Teoria ta, nazywana czasami teorią poziomów psychologicznej egzystencji, wskazuje pewien wzorzec ludzkiej różnorodności oraz drogę rozwoju. Mówi o tym, dlaczego posiadamy unikalne spojrzenia na życie oraz w jaki sposób nasze poczucie tego, jaki jest „rzeczywisty świat” mogą się różnid. Poza tym, Dynamika Spiralna oferuje konkretne narzędzia komunikacji, zarządzania, nauczania i uczenia się rozumienia tego, kim są ludzie i kim będą w przyszłości – czyli tego, dlaczego ludzie robią i myślą właśnie tak, a nie inaczej.

Spiral Dynamik

Bazując na oryginalnych badaniach i teorii dra Clare’a W. Gravesa, koncepcja ta opisuje, w jaki sposób nowo powstające fale świadomości przepływają przez jednostki i grupy, poszerzając nasze horyzonty myślowe i wzbogacając przestrzeń pojęciową. Każda taka fala stanowi kolejny czynnik, który trzeba wziąć pod uwagę rozważając równanie naszego życia oraz zastanawiając się nad możliwością wprowadzania w życie odmiennych sposobów myślenia.

Teoria ta opisuje różne sposoby zachowania, wynikające ze zmiennych obrazów rzeczywistości, które ludzie funkcjonujący na owych różnych poziomach uważają za właściwe. Nie pokrywa się ona ze starym modelem inteligencji, a jedynie w jakimś stopniu z inteligencjami w koncepcji Gardnera, gdyż odzwierciedlają one zmienne natężenie uwagi w stosunku do różnych problemów. Także koncepcja różnorodności temperamentów nie przystaje do naszego modelu spiralnego. Chociaż ta pierwsza bierze pod uwagę czynniki takie jak nieustępliwość, autorytarność i władza impulsów, to jednak niektóre z tych podobieoństw obu teorii przebiegają linearnie, zaś inne wydają się na przemian zachodzić i zawodzić w różnych sytuacjach.

Dynamik Spiralna

SYSTEMY BIO-PSYCHO-SPOŁECZNE

Dynamika Spiralna opisuje systemy bio-psycho-społeczne wzdłuż kontinuum uformowanego w rozszerzającą się spiralę. Termin „biopsychospołeczny” odzwierciedla nacisk, jaki Graves kładł na wielodyscyplinarne podejście do rozumienia ludzkiej natury – bio: jako do chemicznej i neurologicznej energii życiowej; psycho: dla zrozumienia różnorodności osobowości i doświadczeń życiowych; społeczny: dlatego, że w dynamice grupy i w kulturze działa energia zbiorowa, która jako zjawisko interpersonalne ma wpływ na ludzkie zachowanie; System: dla pokazania współzależności i procesów akcji / reakcji tych trzech dziedzin wewnątrz jednej wspólnej całości. Te cztery elementy przenikają się stale pomiędzy poziomami Gravesa. Niektórzy także uważają za właściwe dodanie wymiaru duchowego i utworzenia pojęcia bio-psycho-społeczno-duchowych systemów, gdyż uważają ten ostatni człon za odrębny aspekt ludzkiej natury, który nie wynika z trzech pozostałych.

Te podstawowe typy (postrzegania i reagowania na świat zewnętrzny) oznaczone są przez kolory na diagramie spiralnym: beżowy, fioletowy, czerwony, niebieski, pomarańoczowy, zielony, żółty, turkusowy, koralowy, a docelowo także inne. Są to stany węzłowe, ekstrema wśród serii krzywych. Istnieją także stany pośrednie w obrębie każdej pary klas wartości, gdzie sposoby myślenia reprezentowane przez kolory mieszają się. (W oryginalnym języku Gravesa kolory zastępują pary liter.) Można o nich myśleć jak o strumieniach światła, z których każdy ma swoje źródło. Oświetlają one przedmiot na tyle jasno, na ile warunki na to pozwalają. Czasami jest to świadomy wybór, częściej nie.

ORGANIZACJE TURKUSOWE 

Mając zna uwadze fakt, iż sposób, w jaki jesteśmy zorganizowani, nie jest przystosowany do obecnych realiów (początki tego systemu, który obecnie dominuje nasze myślenie i działanie, tkwią w rewolucji przemysłowej), warto podjąć rozważania wokół mniej standardowych sposobów organizacji – organizacji działającej według zasad turkusowej samoorganizacji. Pojęcie organizacji turkusowych pochodzi z przełomowej książki francuskiego naukowca Frederica Laloux “Pracować inaczej”, w której zdefiniował on różne poziomy świadomości ludzi na przestrzeni wieków, co miało przełożenie na typy organizacji, jakie powstawały. Laloux odwołując się zatem do etapów rozwoju ludzkiej świadomości, zaproponował odpowiadające im modele organizacyjne, używając nazw oraz koloru, a sposób, w jaki je opisał, wynikał z jego osobistej syntezy prac różnych naukowców, dlatego też jego prezentacja nie zawsze pokrywa się do końca z opisem tych samych etapów integralnej teorii świadomości.

Wiele się mówi ostatnio o turkusowym zarządzaniu i organizacjach turkusowych, ale prawda jest taka, że droga do Turkusu jest długa i wyboista.

Podstawą do wdrożeń turkusowych zasad w działania firmy jest przekonanie, że ludzie z własnych wyborów angażują się w różne zadania i przydzielają sobie role dostosowane do indywidualnych umiejętności. Są w danej organizacji, ponieważ dobrze się w niej czują. W firmach, które funkcjonują w oparciu o turkusowy styl zarządzania często nie ma stanowisk, ale zawsze są funkcje. Te ostatnie mogą być jednak zmieniane wraz ze zdobywaniem nowych umiejętności lub z powodu chęci spróbowania czegoś nowego.

Turkus to koncepcja z duszą. Organizm holistyczny, do którego nie można dojść na skróty.

W internecie można znaleźć wiele materiałów opisujących poszczególne kolory zarządzania. Organizacje turkusowe łączą w sobie równość i partnerstwo, zapożyczając je od organizacji zielonych (m.in. NGOsów) wraz z wydajnością organizacji pomarańczowych (przede wszystkim korporacji), jednocześnie likwidując bolączki jakie wiążą się z tamtymi organizacjami (słaby proces decyzyjny – kolor zielony, czy przedmiotowe traktowanie ludzi – kolor pomarańczowy)

Opisywana idea i model działania budzi Twoje zainteresowanie? Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o prezentowanym modelu zarządzania – zapraszamy Cię na warsztaty organizowane przez interkulturę. Na naszych warsztatach dla Liderów Przyszłości Doświadczysz inspirujących nowych metod pracy i dowiesz się w jaki sposób nakreślić drogę do bardziej efektywnych sposobów pracy w organizacji.


ZAPYTANIE OFERTOWE

Proponujemy przeprowadzenie bezpłatnej diagnozy potrzeb szkoleniowych, przed dokonaniem ostatecznego wyboru. w celu znalezienia najlepszego rozwiązania dla waszej firmy, prosimy o kontakt.

KONTAKT